Limbe

Van vrijdag tot zondag ben ik samen met Innocent, MaGi (zijn jongere zus) en Jacky in Limbé geweest. We gingen erheen om een oom van Innocent op te zoeken van wie ze gehoord hadden dat hij ernstig ziek was. Voor mij een kans om ook iets meer van het land te zien. Limbé is een kustplaats in het anglofone gedeelte van Kameroen, maar er wordt ook Frans gesproken. Onder elkaar spreken de mensen Pidgin.

Om 5 uur ’s ochtend gingen we op weg. Onderweg kochten we fruit en plantain voor de oom. Ook kochten we gekookte warme maiskolven om mee te ontbijten. Ongeveer op driekwart van de rit begonnen we het klimaat van de kust te voelen; warm en vooral benauwd. Aangekomen in Limbé moesten we op zoek naar het huis. Via het oude werk van de oom vonden we iemand die het huis kende en die bracht ons erheen. Daar aangekomen bleek hij niet thuis te zijn. Zijn vrouw was er wel en ging meteen aan de slag om ontbijt voor ons te maken. Zo zaten we dus rond 12 uur aan een uitgebreid ontbijt met friet plantain, gebakken ei, maisbrood, warme chocolademelk, papaya en ananas. De oom was intussen gebeld en bleek in Kumba te zijn, een plaats niet ver van Limbé. MaGi en ik grepen de kans aan om even op de markt van Limbé te kijken, terwijl Innocent in het internetcafé zijn mail checkte. Jacky speelde met de kinderen in het huis. Zij gaat naar een anglofone afdeling op school en spreekt dus naast Frans ook goed Engels.

Om 17 uur kwam de oom en die was blij verrast zijn neef en nicht te treffen.

Oom met zijn vrouw, Jacky en ik

We gingen gezamenlijk eten. Na het eten werd er een jongen opgetrommeld om wat met ons te site-seeen door Limbé. Helaas was het al snel donker, dus hebben we weinig kunnen zien.

Het klimaat is in Limbé heel anders dan in Bafoussam. Overdag is het heet en benauwd en ook ’s nachts is het erg erg warm. Ik was erg blij met mijn wijde en dus lekker luchtige kaba. Een ventilator in de kamer kon maar weinig verkoeling geven en het bed waar MaGi en ik in sliepen was niet bepaald groot..............

De volgende dag gingen we allereerst naar Down Beach om vis te kopen voor het doopfeest van de kinderen Djonthe op 14 mei. Allerlei kleine pirogues kwamen aan op het strand.

De vissen werden uitgestald op een stuk hout, waarna een heleboel mensen zich om de pirogue heen dromden om hun keus te maken. Wij vonden in eerste instantie niets van onze gading, de hoeveelheden waren te klein. Na een tijdje zoeken vonden we de boten waar de grotere vissen uit tevoorschijn kwamen. We kochten drie grote vissen, coupers, die ter plekke in mooie moten gehakt werden. De prijs voor die drie vissen is 60 euro.

Daarna naar de markt om gerookte vis te kopen, ook voor het feest. Aan het eind van de middag gingen we zelf nog de toerist uithangen. Allereerst naar de Zoo (www.limbewildlife.org) . Ze hebben er vooral apen, een aantal soorten worden in Kameroen met uitsterven bedreigd. Apenvlees is een lekkernij in sommige regio’s. Beetje jammer is dat de Zoo een ontmoedigingsbeleid lijkt te voeren voor buitenlanders. Die betalen (ik dus ook) een 10 keer zo hoge toegangsprijs dan Kameroenezen.

Daarna gingen we naar het strand van de Atlantische Oceaan. Voor Jacky de allereerste keer dat ze de zee zag. We gingen er samen in pootjebaden. Helemaal geweldig, ze gilde het uit van plezier en ook wel een beetje van angst. Ze was erg verbaasd dat de zee aan je voeten trekt en dat ze een beetje in het zand wegzakken.

Het zand is er zwart, doordat Mont Cameroun, een actieve vulkaan er vlakbij is. In 2002 is er nog een uitbarsting geweest en toen kwam de lavastroom tot in de zee.

Zondagochtend vertrokken we, na het monument van Alfred Saker, een baptistenzendeling die Limbé, toen nog Victoria geheten, heeft gesticht, te hebben gefotografeerd. Opvallend aan Limbé vond ik vooral de netheid en de rust die er heerste. De straten zijn bijna allemaal keurig geasfalteerd, zonder diepe gaten. Er ligt nauwelijks afval op straat, de mensen lopen niet midden op de straat. Mensen lijken er minder snel geagiteerd te zijn. Wat ook opviel daar zijn de vele verschillende protestantse kerken en de vele verwijzingen naar God en Jezus op borden, in winkels en zomaar op straat.